maandag 18 januari 2016

Hoort zegt het voort...

Welkom!


Het wil nog niet erg wennen, 
leven met het extreem gehoorverlies, dat nu, 
na vier dagen medicijngebruik en een strikt rustschema als voor zuigelingen,
nog geen spat verbeterd is.

*
De tinnitus heeft zich wel wat teruggetrokken.
Goddank.
Het tergt mij nog steeds, maar is weer draaglijk, zoals voorheen.

Waar ik nou nog meer ook niet echt blij van word, 
is dat ik wankeler op mijn benen sta en daardoor
soms loop te zwalken...



Meer rust nemen?

Ik zal nog serieuzer mijn oren laten hangen naar het doktersadvies
en 
zo een weg zoeken...



om met deze nieuwe situatie,
waarvan ik onderhand wel een beetje begin te vrezen dat hij blijvend zal zijn,
om te leren gaan...


*

Misschien scheelt het, dat ik vroeger thuis
en
in een bruin kabouterpadvindersverleden...


 ...heb leren luisteren, doorzetten en improviseren.

Ik doe mijn best...
 en 
zing 
lees 
De Padvindersmars

want mijn eigen stem doet pijn in mijn hoofd, 
 dat nu meer weg heeft van een zinken bak, 
waar mijn geluid als een echoënde soep dof klotsend in dondert.

*

Dus Mevrouw Zondagssteek zit toch een beeeeetje 
met een 'Blue Monday' gevoel.

Maar dit staat niet voor niets in het zicht!


Daar trek ik mij aan op 
en
houd ik mij aan vast.

Met hoop en vertrouwen.

***



Het is fijn hier schrijvend mijn verhaal te doen.
Dat geeft lucht en ruimte aan, 
helpt orde scheppen in
mijn gedachten, gevoelens en ervaringen
in deze bijna pijnlijk stille 
en isolerende omstandigheden.

Bedankt voor je bezoek en als je het tot hier hebt volgehouden:
bedankt voor het lezen!


Een mooie maandag gewenst
en
graag tot ziens!


Jeanneke

*