maandag 9 juli 2018

Schier dagje Schier

...beleefden Oudste Zoon en ik afgelopen zaterdag.


Hij kwam er voor het eerst en ik voor de zesde keer, 
nadat ik vorig jaar  finaal was verkocht na mijn eerste bezoek aan 
Schiermonnikoog.


***



Zoon is een natuurmens, opgeleid in bos- en natuurbeheer.

Hartstochtelijk, ervaren karpervisser is hij ook, waar hij met zijn 
fotografeer- en schrijftalent voor zichzelf, 
en bij gelegenheid ook voor karpermagazines,
 in woord en beeld verslag van doet.

*

Dertig jaar geleden ving hij zijn eerste karper
en
 zoals hij als knulletje van zeven jaar gehurkt kon zitten aan de slootkant,
zo zat hij zaterdag langs de waterlijn op Schier.


Inmiddels 37 jaar oud, 
met nog steeds dat knulletje in zich(t).

***


Een mooiere dag hadden we niet uit kunnen kiezen voor ons bijzondere uitje.



We zijn vast van plan om nog eens te gaan,
maar dan in de late herfst, of vroege winter,
als de weersomstandigheden wat ruiger zijn.

Wat ons betreft, zijn er voor zo'n dagje geen mitsen en maren.
Het enige punt tegen die tijd zal zijn,
dat de boot wel moet varen!

***


Bedankt voor je bezoek
en
graag tot ziens!


Jeanneke

*


zondag 1 juli 2018

Van de duizend kilometer...

...die ik in 2018 wil lopen
staan er nu, na een half jaar,
633 op de teller.

Na vandaag nog acht kilometer gelopen te hebben 
langs de Waddenzeedijk, begonnen bij Paesens - Moddergat,
waar ik heen gefietst was,
 doe ik komende week even een stapje terug, 
want het lopen wordt me wat bemoeilijkt door hielspoor in mijn rechtervoet 
en dat is verdraaid pijnlijk.

Ik loop gewoon door, dat gaat wel, zo erg is het niet,
maar het worden kortere wandelingen, van hooguit drie kilometer.
Is ook goed en genoeg.

Het blijft heerlijk om te doen, ik voel me vief, vrolijk en vrij.

Kan ook niet anders met zulk weer en in zo'n omgeving!

Kijk:


bij de dijk...

en 

...op de dijk


en

...over de dijk

  
***



Een mooie, zonnige zondag en nieuwe week gewenst
en
graag tot ziens!


Jeanneke

*


donderdag 21 juni 2018

Mijn Moeder

Gisteren, 20 juni, 
was het 35 jaar geleden dat mijn moeder stierf.
Slechts 57 jaar oud is zij geworden.

Ik ben daar al zes jaar voorbij...

Nooit heb ik haar pijnlijk gemist, want altijd heb ik haar nabij geweten.

***

Ook gisteren kreeg ik dit bij de bieb bestelde boek binnen.
Prachtig geschreven en beschreven...



...bijna pijnlijk prachtig precies zoals ik het ook, 
vooral de laatste zes jaren,
voel en dagelijks ervaar.

Ach,
eigenlijk al die jaren heb ervaren.


***




Ik koester onderstaande foto van mijn moeder met mijn oudste kind, 
haar eerste kleinkind,
het enige kleinkind dat zij mee heeft mogen maken.

Wat heeft ze genoten, die twee en een half jaar, van haar 'Prinsje', zoals zij hem noemde.

En hoe noemde mijn zoon zijn Oma?
'Oma Prins'.


***



Gisteren, ook op 20 juni, was het zes jaar geleden, dat mijn derde kleinkind, 
Heerlijk Ventje, 
werd geboren.

Broertje van Poppedijn.


Groot Geluk.

***


Jeanneke

*