zondag 21 oktober 2018

Het punt van Poppedijn


Zette ik een dag of tien terug een . achter 
~ De Zondagssteek ~ ,
had ik toch even buiten de waard gerekend.

Want wat was er nu aan de hand?

Toen Poppedijn vorig weekend een nachtje bij mij kwam logeren,
vond ze het echt een .
dat ik gestopt was met mijn blog.

"Dan ga je toch vertellen over ónze knutsel-
en 'bonduur'werkjes?"
En daar had Poppedijn een .
Een nieuw gezichts.  
Wat een keer. betekende,
dat leidde tot een nieuw begin.

***


Poppedijn, nu acht jaar oud, zegt al drie jaar dat ze modeontwerpster
wil worden.
Vorige week had zij het er weer over en ik vroeg of ze met lapjes
op mijn naaimachine iets wilde maken.
'Bonduren' kan mijn machine ook...

Nou, dat was niet tegen dovemansoren gezegd.
Ze begon te glimmen, kreeg er een kleur van, 
en stoof voor mij uit de trap op, 
 naar mijn Kleine Walhalla,
om de machine te halen en alles bij elkaar te zoeken,
wat ze dacht nodig te hebben.

***


Met het pedaal op een stapel grote boeken 
kon ze prima uit de voeten










Zie je haar design-denken?



Zo had ze na een paar uurtjes een tasje, een etui en een lapje met opbergvakjes voor tuttels en frutsels helemaal zelf bedacht, geknipt en genaaid.

De 'bonduur'steken heb ik voor haar ingesteld, maar dat was ook alles.


Wat moet dat brood er nou bij, denk je misschien?

's Morgens hadden we eerst nog brood gebakken.
Drie spelt volkorenbroden.
En Poppedijn had één van de drie degen zelf mogen kneden/doorslaan,
vóór ze in de narijs gingen.

Het eerste, zware kneedwerk vóór de eerste rijs laat ik altijd 
door een paar broodbakmachines doen,
vanwege jeweetwel... de Vlerk.

Het Poppedijnenbrooddeeg werd met havervlokken bestrooid.
Als . van herkenning, zeg maar.

***


Zo heb ik nu toch weer een aardig rebbeltje in elkaar kunnen draaien.

Wat is dit leuk!
Maar het hoogte
 is wel, 
dat ik mijn kleinkinderen zo groot mag zien worden,
dat ik ze 
op mijn naaimachine los kan laten.

Geen . 
bij
~ (O)ma Zondagssteek ~ 

***


Bedankt voor je bezoek,
een 
prettige dag verder
en
graag maar weer tot ziens!

***


Jeanneke

*