vrijdag 19 januari 2018

Vrijdagvreugd

Op vrijdagmiddag, 
als Poppedijn en Heerlijk Ventje naar zwemles gaan met hun moeder
mag ik op Wonderwijffie passen.

Negen en een halve maand oud is zij nu


Twee tandjes onderin, zie je?

Een heerlijk lief en tevreden kindje, dat zo zoet kan spelen... 





***

Een vlotte meid is het ook, kan ik wel zeggen.
Ze loopt langs, al een poosje, en vorige week had ze haar parcours
in Huize Zondagssteek verlegd.

Gedecideerd ging madam de kamer uit, langs de muren...


...naar de trap.


Eens even kijken, hoe ging het ook alweer verder?


Juist ja, zo moet dat...


En naar boven!


*

Het is een hele klus om foto's te maken en tegelijkertijd 
de kleine klipgeit in de gaten te houden.

Het gevolg is een bewogen beeld.
Maar ja, het is beter
de blik scherp op Wonderwijffie gericht te houden, 
dan een scherpe foto van een tientaltredentraptuimel te hebben!

***


Dat wordt vanmiddag weer grootscheeps genieten.

Voor ons allebei.

***


Een gezellige dag gewenst 
en 
graag tot ziens!


Jeanneke

*

maandag 15 januari 2018

Gouden herinner-ring



Dag en nacht 
draag ik de gouden ring, die ik elf jaar geleden naar eigen ontwerp 
heb samen laten smelt-stellen uit mijn voormalige verlovings - trouwring, 
de gouden ring die ik van mijn Oma op mijn trouwdag kreeg en 
mijn gouden ‘moederring’. 

De ‘moederring’ had, 
en mijn nieuw samengestelde ring heeft, 
zes briljantjes: 
één voor ieder kind dat wij kregen




Vandaag gedenk ik met een van die briljantjes mijn tweede kindje, 
dat zesendertig jaar geleden geboren werd, maar na acht uren overleed.

Deze ring is voor mij 
een bijzonder dierbare, gouden herinner-ring.

***


Mooie maandag verder gewenst
en
graag tot ziens!


Jeanneke

*


donderdag 11 januari 2018

Een prachtige dag

Welkom!


Vanmiddag een groot rondje Aalsum gelopen. 
Het was schitterend weer, 't leek wel voorjaar. 
Zonnig, weinig wind en niet koud.
In Aalsum konden de sjaal en de bovenste knoop van de jas los!
Op 11 januari!

Weer thuis kon ik 7 kilometer op de teller bijschrijven.

Maar toen ik om 4 uur nog even naar de bieb ging om een nieuw voorraadje leesvoer te halen, daalde een deken van mist over Dokkum.

Binnen is het knus, licht en warm
en
de helft van mijn zelfgemaakte curry schotel van gisteren staat te warmen,
dus dat wordt smullen.
Na de vaat met de beentjes omhoog en een boek op schoot op de bank.

Wie doet me wat?

***

Van de week een reisje begin maart naar de sneeuw geboekt.
Zes dagen naar het Ertsgebergte in Tsjechië.
Ik ga niet skiën, 
maar genieten van hopelijk winterswitte wondermooie excursies.

Lijkt me heerlijk. 
De voorpret alleen al is zo leuk.
En dan moet de echte (sneeuw)pret nog komen...

***

Toen het hier wel koud en miserabel weer was, 
hebben talloze mussen, merels en koolmezen zich tegoed gedaan 
aan
deze 'Bird Day Cake'



die ik in december van mijn oudste zus cadeau kreeg.

Het smaakte, da's duidelijk!


***


Fijne avond gewenst
en
graag tot ziens!


Jeanneke

*

woensdag 3 januari 2018

Een nieuw jaar - nieuw licht - nieuw in- en uitzicht


Gisteren leende ik mijn eerste boek in het nieuwe jaar uit de bibliotheek.


***


Als moeder van een inmiddels volwassen, hoogbegaafd kind met
 lang niet herkende en daardoor laat gediagnosticeerde Asperger,
vond ik in dit boekje van Egbert Boerma aangrijpend veel herkenning;
 zij het met dit verschil, dat ik wel jaren geleden met mijn kind in onze eigen regio op zoek ben gegaan naar adequate hulp, begrip en begeleiding, maar dat die hulp niet eerder gevonden en dus geboden kon worden, dan na een dramatische gebeurtenis in het persoonlijk, al volwassen, leven van mijn kind.

Mijn kind zat dieper dan diep, had niets meer dan het vege lijf en kon alleen nog 
vooruit en omhoog. 

Maar niet alleen. 

Door die dramatische wending in en de gevolgen daarvan voor het ( persoonlijk ) leven 
van mijn kind werd nu wel de juiste hulp, zorg en behandeling bepaald, gevonden en geboden.

Buiten de eigen regio.

Intensief, intern, ingrijpend.

***

Na ruim twee jaren van intensieve, interne, ingrijpende hulp, zorg en behandeling
heeft mijn kind nu opnieuw kunnen beginnen aan een eigen leven 
in eigen, zelfstandige woonruimte, met voortgezette begeleiding.

Wat dit voor mij als moeder betekent, kan ik hier moeilijk onder woorden brengen. 

***

 Egbert Boerma heeft mij met 'Tantaluskwelling' diep geraakt en nieuw
in- en uitzicht gegeven op de weg, die mijn kind mag, zal, gaan, 
al zal mijn kind dat wat mij betreft, zolang ik hier rondloop, nooit alleen hoeven doen.

Daarvoor hoop ik voldoende licht, helderheid, kracht en inzicht te ontvangen, 
om naast mijn kind te kunnen blijven staan en gaan.

Ook weer in 2018.

***

Hier heb ik nu over één van mijn kinderen geschreven, maar het moge duidelijk zijn, 
dat ik die hoop, of noem het wens, voor elk van mijn vier kinderen koester.


***


Dank voor het lezen van wat ik vandaag heb kunnen (durven) delen.

Nadat ik vanmorgen in dagblad Trouw las over Stynke Castelein, die de eerste hoogleraar
psychisch herstel is van Nederland, had ik sterk de behoefte mijn verhaal hier nu, beknopt, te doen.

Een goede avond gewenst
en
graag tot ziens!


Jeanneke

*


maandag 1 januari 2018

Voor het eerst...

...sinds 1955 was ik met de jaarwisseling alleen.

Dat was echt nieuw voor me en dus wel even wennen,
maar het is me goed bevallen.

***

Radio en televisie heb ik niet. Die heb ik de deur uit gedaan, omdat alle geluid dat zij voortbrengen hevige aanjagers voor mijn tinnitus zijn, waardoor ook mijn evenwicht het voor de kiezen krijgt en ik ga zwalken, of letterlijk omval.

Goed, geen herrie om me heen dus, maar wel 24/7 in mijn hoofd, waar ik, met buitensluiting van zoveel mogelijk geluid van buitenaf, redelijk goed mee heb leren leven.

Zo was er ook geen TOP 2000, of Oudejaarsconference voor mij en
ook geen vuurwerkshow; wat ik overigens totaal niet als een gemis ervaar.

Het dagelijkse wandelen heeft aan mijn welzijn en welbevinden een enorme positieve impuls gegeven. 
Alleen al door het buiten zijn, echt buiten, meestal tussen de weilanden, op de vlakte, in mijn eentje, met mijn eigen gedachten en in mijn eigen tempo, voortstappend op weg naar die 1066 gelopen kilometers in het afgelopen jaar.

***


Vanmorgen ben ik om 10 uur aan mijn wandelplan voor 2018 begonnen met een rondje van zes kilometer om Dokkum.

Kreeg nog even een storthagelbui over me heen, maar de plu was mijn schild
( ...ende betrouwen.... ).

De kop is eraf!

***


De tafel is gedekt, ik ga aan de gado gado.
Gisteren zelf gemaakt en 1/3 deel genuttigd en genoten.
Vanavond geniet ik van een ander deel, zelf opgewarmd, 
terwijl het laatste part ijskoud vertoeft in een 5***** huis van bewaring.

***


Iedereen die dit leest:
een goed begin van het nieuwe jaar gewenst
en
graag tot ziens!


Jeanneke

*


zondag 31 december 2017

2017

...is voor mij persoonlijk het jaar van een grote omslag in de Zondagssteek-insteek geworden.

De lapjes werden namelijk verruild voor stapjes.

En wàt voor stapjes.... hoevéél stapjes!

Eind januari, bijna gelijktijdig met het uitvliegen van Jongste Zoon uit Nestje Zondagssteek, 
besloot ik, geïnspireerd door Ilona met haar '1000 mile walking challenge',
duizend kilometer in 2017 te gaan lopen. 

Zoetjesaan begon ik met eerst 1, later 2,5 à 3 kilometer per dag, want jarenlang kon ik wegens bekkenproblemen niet langer dan een kwartier lopen.

Maarrrr... uiteindelijk liep ik fluitend soms wel vier keer per week zes kilometer, 
met als  dagklapper in augustus een wandeling naar Oosternijkerk, 
naar Poppedijn, Heerlijk Ventje en Wonder Wijffie.
Toch mooi 9 kilometer van huis tot huis.

Nu, op de laatste dag van 2017, kan ik melden, dat ik mijn wandelschoenen met orthopedische inlegzolen eer aan heb gedaan, maar nog niet versleten, met het bereiken van mijn doel.
Zelfs mijn doel voorbij.
Maar zonder over mijn grenzen te gaan!

Met elke dag, weer of geen weer, bij leven, wel- en thuiszijn een wandelrondje door de Dokkumer of Dongeradeelse dreven, 
heb ik in totaal 1066 kilometer in de kuiten zitten, onder de zolen weg gelopen en daarmee mijn conditie, veerkracht en weerstand, mentaal en fysiek, enorm verbeterd.

Is dat niet fantastisch?

***


Voor mij is het een zegen, dat ik 2017 mag afsluiten als een jaar, dat mij en mijn kinderen veel liefs, moois en goeds, vreugde en toekomstperspectief heeft gebracht. 

Dat geeft moed en vertrouwen voor het nieuwe jaar. 

Zorgen en moeiten zullen er altijd zijn, maar daardoor word je je van je zegeningen alleen maar meer bewust.
Is mijn idee.

***


Ben benieuwd wat het nieuwe jaar ons gaat brengen. 

Ik blijf in elk geval lopen. 
1000 Kilometer in 2018, minstens, is mijn plan.

*

Wie 'met mij mee' wil lopen, is welkom.
Ik heb gedacht, in navolging van Ilona, 
maar dan in ons Nederland(s) en met Nederlandse kilometers, 
 de eerste dag van elke maand  
wandelkilometerstanddoorgeefdag bij De Zondagssteek te maken; 
dan kun je je kilometerstand hier in een reactie doorgeven.

Om te beginnen kun je morgen, 1 januari 2018, melden dat je mee wilt gaan lopen en wat jouw persoonlijke plan of uitdaging is.

Ik zal zoveel mogelijk op mijn blog antwoorden op reacties, omdat ik via de mail geen reacties meer krijg doorgestuurd, waardoor het onmogelijk is ieder persoonlijk op zijn of haar mailadres antwoord te geven.

Reageren per email kan natuurlijk ook altijd; stuur dan een bericht naar:
musselkanaal55@kpnmail.nl

***


Van harte wens ik eenieder 
een Prettige, Veilige Jaarwisseling
en een
Gelukkig, Voorspoedig 2018!


Jeanneke

*


maandag 18 december 2017

Kerstwens

Welkom!

2017 is voor mij en mijn (klein)kinderen een mooi, goed jaar geweest.
Met grote dankbaarheid kijk ik daar op terug.

In vrede en vreugde kan ik Kerstmis gaan vieren.
Ik heb niets te wensen. 

Veel zou ik hier nu kunnen melden over wat er voor mij allemaal zo mooi en goed 
gegaan en geweest is.

Maar liever attendeer ik u op het blog van Annemiek
om bij en van haar te lezen hoe zij de kwetsbaarsten onder ons 
door het jaar heen 
helpt, sterkt en steunt, 
en nu weer
Licht, Hoop en Vertrouwen geeft met haar jaarlijkse Kerstactie.

Van ganser harte aanbevolen!

***



Mooie, gelukkige Kerstdagen gewenst
en
een voorspoedig 2018.


Jeanneke

*




vrijdag 8 december 2017

December

Welkom!

Van bloggen is bar weinig terechtgekomen de afgelopen weken. 
Ik had het druk met de dingen van alledag, mijn Lievelingen groot en klein
van wie Dochter in november en Oudste Zoon vandaag hun verjaardag vierden.

Dochter werd 32 en Oudste Zoon maakte mij 37 jaar geleden moeder.

Heel bijzonder om te mogen beleven.

Daaromheen en tussendoor heb ik bijna dagelijks mijn wandelrondje kunnen lopen in mijn 1000 kilometer-in-2017 plan.

Nog 14 kilometer, dan ik heb mijn 
tisniettegelovendatikhethebgepresteerd doel bereikt.

***


Morgen neemt mijn oudste broer afscheid van zijn werkzame leven als scheikundedocent; in mei is hij 65 geworden, de oudste van ons achten,
en per 1-1-2018 gaat hij met pensioen.

Dat viert hij met een tentoonstelling van eigen werk, voornamelijk tekeningen; hij heeft na zijn scheikundestudie namelijk ook nog kunstacademie gedaan.

De chemie met zijn baan is straks weg.

Maar dat geldt niet voor zijn kunst-kant.
Dat is immers geen baan, dat is een leven. 
Zijn leven, waar hij uitdrukking aan geeft, blijft geven.
Dus morgen ga ik naar Zutphen om met hem te vieren, dat hij vanaf 1 januari 2018
als pensionado, en ik hoop lang, mag gaan genieten van zijn artistieke vrijheid.

***


Na morgen gaat de boom erin.
De kerstboom.
In de kamer.

Vanmiddag een mooie blauwspar gekocht die een uur later gratis werd thuisbezorgd door de vriendelijke heren van de Wel-koop.
Hoefde ik niet een in een net geperste boom op mijn zadel en stuur van de fiets lopend naar Huize Zondagssteek te zeulen.

Die boom ligt nu te acclimatiseren in de gang
en
de kerstversieringen zijn van zolder gehaald.

Op weg naar Kerstmis.

***


Fijne avond gewenst
en
graag tot ziens!

Jeanneke

*



dinsdag 21 november 2017

Met 4...

...van de 1000 kilometer die ik in 2017 wil wandelen, 
heb ik vanavond na het eten en de vaat de stand tot vandaag op 913 gebracht.

Mag ik wel een beetje trots op zijn, dacht ik.

Elke dag trek ik de wandelstappers aan, weer of geen weer, en ga op pad.
Overdag doe ik bij voorkeur een rondje Aalsum


en 's avonds, nu het al vroeg donker is, wordt het een rondje bolwerken




 met een uitloop door de Dokkumer dreven.


De laatste tijd standaard hand in hand met de plu, al is een beetje bui goed voor de krullen;
maar een uur of langer kwijt zijn aan een (hemel)watergolf vind ik wel wat overdreven.

Er zijn nog veertig dagen om de laatste 87 kilometers  over te verdelen.
Dat moet toch wel lukken.

***


Ik ga genieten van mijn bakkie T
en 
'Maar buiten is het feest' van  Arthur Japin uitlezen.


Fijne avond
en
graag tot ziens!

Jeanneke

*

vrijdag 10 november 2017

Winterklaar - Ik zit gebakken

Welkom!


Vanmorgen al vroeg op de fiets naar Burdaard,
om een wintervoorraad broodmeel in te slaan.


Ik moest er even twintig kilometer voor fietsen, tien heen - tien terug, 
op de heenweg tegen een harde, miezernatte wind, maar wat voelde ik me rijk, toen ik dit thuis uit de fietstassen haalde en op het aanrecht kon zetten.




Voldoende voor 20 broden = 14 weken en met dit en wat ik nog heb staan, kom ik de winter dus lekkerrrrrrr een heel eind door.

Voor het geval dat...
...hoef ik niet op Elfstedenwijze af te zien; stel je voor!

Zit ik toch gebakken?

***

 Toen ik vertelde, dat het zwoegen was geweest, tegen de wind in, slagmiezer op de snoet, op de fiets uit Dokkum, antwoordde de molenaar, dat ik juist óók moet genieten van zulk weer.

?

Hij zei te genieten van tegenwind.
Niet alleen als molenaar, voor de molen, 
maar beslist ook als mens, 
van tegenwind, in het leven.

Mooi. Voor hem.

Ik heb liever iets minder ruig(d)e wind in de zeilen.
Op de fiets en in het leven.

Al weet ik heel goed: "Liever koekjes worden niet gebakken",
ik voel me, ook wat dat laatste betreft, momenteel zogezegd gebakken zitten.

Dat is geluk, weelde en nooit vanzelfsprekend.

Om dankbaar voor te zijn.

En dat ben ik.

***



Groetjes
en
graag tot ziens!


Jeanneke

*



zaterdag 4 november 2017

Blij...

...heel blij
ben ik met de hulp van 
klikkerdeklik

om mijn Vlinder Quilt in wording de wacht,


omdat ik er geen steek meer aan kan doen,
voor mij AF te maken.

En AF wordt 'ie, gegarandeerd!

***

Ook van deze deels complete blokken, gemaakt tijdens een ooit gevolgde workshop,
gaat ze voor mij een kant en klare quilt maken naar haar eigen ontwerp.


***

Ik heb het werk met alle vertrouwen uit handen / hand-en-vlerk gegeven
en de pakketten zijn opgestuurd





***


Dát beide quilts AF worden, kan ik u, zoals gezegd, verzekeren.

Wannéér dat zal zijn, laat ik ook graag aan Marga over.

Mettertijd zal ik hier zeker de resultaten laten zien.

***


Een goed weekend gewenst
en
tot ziens!


Jeanneke

*