donderdag 1 november 2018

Gistermiddag, kwart over twaalf, telefoon...
Poppedijn:
"Oma, vind je het goed als ik straks naar je toe kom fietsen, eventueel?"
( Vooral dat 'eventueel'...! )

"Túúrlijk, schat, kom maar fijn.
En zal ik je dan tegemoet fietsen tot het bruggetje bij Wetsens?
Fietsen we gezellig samen naar Oma's huis in Dokkum".

Dat ging allemaal gesmeerd en om half twee zaten we aan een bakkie T
met speculaasjes, met het plan om daarna bananenbrood te bakken
van het pak mix, dat ik ook bij de tweedehands-gloednieuwe
 broodbakmachine had gekregen.

De schorten gingen om, 
Poppedijn vette de bakvorm in, prakte de bananen, woog de suiker af en klopte de eieren luchtig, waarna ik het hele zwikkie tot een beslag spatelde,
dat zij als laatste op geheel eigen creatieve wijze decoreerde met pecannoten.

Het was weer een succes.

En lekkerrrrrrrrr...


***


Tja, en toen wilde ze eigenlijk wel heel graag alsjeblieft als het even kon 
de naaimachine weer op tafel.

Ze hield het schort om, veel te druk met denken, kiezen en doen.

Zie dat nou zitten, is het niet heerlijk?


Wat ik zo knap vind, is dat ze nu al weet, hoe ze 
'bonduursteken' moet maken; welke toetsen ze daarvoor moet indrukken, 
hoe ze de voetjes moet verwisselen en ook al hoe de draad ingeregen moet worden.

Nou, ik stond paf.

Ze had zelf een randje hartjes geborduurd en van voor tot achter de bediening van de machine helemaal alleen gedaan.
Ik had er geen omkijken naar.

Knapperdje van me.

*

's Avonds mocht ze 2/3 van het bananenbrood meenemen naar huis 
en ook nog de helft van de hartige cake, die ik eerder had gebakken.
Plus een jurkje / lange rok voor de barbiepop waar ze op geoefend had met plooitjes stikken en een dekentje met kussentje voor het bed van Barbie.
Ze ging helemaal los met de siersteken.

Een genot, zomaar op de woensdagmiddag.

***


Vandaag is het weer tijd om de wandelkilometerstand door te geven.
Na drie maanden niet of nauwelijks te hebben kunnen wandelen door hielpijn, 
heb ik in oktober zoetjesaan de draad weer opgepakt en toch mooi kans gezien 
46 kilometer te lopen.
Allemaal rondjes Bolwerken, allemaal fijn om weer te kunnen doen.

Van de 1000 kilometer die ik wil lopen, heb ik er nu 729 op zitten.
Die duizend ga ik waarschijnlijk niet halen, maar dat mag de pret niet drukken.
De gaten die er met ( of beter gezegd: zonder ) de benenwagen vallen, 
vul ik op met fietsen.
Zo toerde ik in oktober 120 kilometer door de Dokkumer dreven
 en de Dongera- en andere delen,
die per 1 januari 2019 samen de gemeente Noardeast-Fryslân zullen vormen.

***


Datwastweervoornu.

Gezellige avond verder
en
graag tot ziens!


Jeanneke

*

5 opmerkingen:

  1. Wat een heerlijk en gezellig meisje is je kleindochter. En ze pakt het slim aan, zo krijgt ze heerlijk veel aandacht van oma.
    Fijn dat je weer je stapjes kunt maken en met fietsen krijg je ook de nodige beweging.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat is een verrassing zo zomaar op een woensdagmiddag. Je kleindochter helemaal voor je zelf en ook nog een die een beetje in jouw voetsporen gaat.
    Gewldig en geniet er van.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Aren't you two busy bee and very productive? What a Joy!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Zo leuk deze post brengt me terug naar mijn kindertijd (nu 48 jaar) als klein meisje bij mijn oma. Samen soep maken en dan in polonaise met een deksel en pollepel door de hele beneden verdieping lopen en giebelen en zingen! Mooie herinneringen en dat allemaal door jou lieve mooie kleindochter en jou verhaal! Mooie herinneringen samen maken! Dat is belangrijk in het leven! Dank je voor deze mooie post. Mina

    BeantwoordenVerwijderen