maandag 8 februari 2016

Het is de week van...






Voor de meeste mensen die dit lezen zal het ook inderdaad bij een week blijven.

Gelukkig.

Maar als je, zoals ik, al jaren getergd wordt door die eeuwige herrie in je hoofd,
die bij mij sinds kort ook nog eens gezelschap heeft gekregen 
na dat plotselinge gehoorverlies,
kun je je lol op.

Maar niet heus.

*
Dat plotselinge gehoorverlies aan mijn rechter 'goede' oor is,
en dat mag een wonder genoemd worden,
voor een groot deel goed gekomen.
Daar ben ik erg blij mee.
Maar echt blij word ik er niet van, want alle binnenkomende geluiden 
jagen de tinnitus op en doen door de hyperacusis bijna pijn.

Horendol zou je ervan worden.

*

Je kunt ermee leren leven.
Maar dan moet je eerst die knop zien te vinden, die om moet.
Dat kost enorm veel energie, (zelf)inzicht en tijd. 
En van de omgeving begrip, soms een luisterend oor...

Het is moeilijk uit te leggen, en voor te stellen misschien ook,
daarom wil ik graag
onder de aandacht brengen.

***


Met de terugkeer van mijn gehoor rechts is een deel van de problemen opgelost.
Met het wankel evenwicht, het hoofd-vol-watten gevoel 
en de klachten van dubbel en onscherp zien probeer ik zo verstandig mogelijk 
om te gaan, wat betreft mijn bezigheden en inspanningen; wat erop neerkomt
dat ik per dag, naast 's avonds eten koken,
 één 'zwaar' karweitje doe.
Denk aan een wasje ophangen, een kamer stofzuigen, bed opmaken, 
een paar boodschappen doen.
Alles heel kalm aan.

Nu op naar de KNO-knapperd in het UMCG, 
die vorige week liet weten, dat de afspraak voor 26 februari
een week verzet is.
Op 4 maart ben ik nu aan de beurt.

't Is een kwestie van geduld...

***


Bedankt voor je bezoek
en 
graag tot ziens!


Jeanneke

*