Van Lapjes naar Stapjes

In 2017 maakte ik de omslag
van Lapjes, met de lijfspreuk: "Elke dag een draadje"
naar Stapjes, met het nieuwe motto: "Elke dag een straatje".

Met elke dag een 'straatje' van minstens drie kilometer wil ik 1000 kilometer lopen in 2018; net als in 2017, toen ik de 1066 haalde.

zondag 27 november 2016

Z(o)ondag

Welkom!


Vanmiddag met Oudste en Jongste Zoon heerlijk gewandeld rond het Hulsebosch zandgat in Zuidlaren.



Door de bomen het bos kunnen zien...


 Een pracht'put', diep ook, hier en daar, letterlijk.

Heel bijzonder, om daar nu vrij en blij met elkaar te kunnen wandelen...

***


Jeanneke

*

Our Beautiful World ~ White

Welkom!
~~~~~
Welcome!


Woord van de Week bij:
~~~~~
Word of the Week at:


is

 White / Wit 

***


Deze bal van witte stof in verschillende patroonweefsels maakte ik een paar jaar geleden,
 op haar verzoek, voor mijn oudste zus.
~~~~~
A couple of years ago I made this white fabric ball in a variety of weaves, 
on her request, for my eldest sister.


***


Een mooie dag gewenst
en
graag tot ziens!
~~~~~
Thanks for stopping by 
and may you have a beautiful day.
Cheers!


Jeanneke

*

http://our--beautiful--world--365.blogspot.nl/



dinsdag 22 november 2016

Met passen en meten...

...wordt de meeste tijd versleten.

Zuinigheid met vlijt...

Elke dag een draadje...

En zo kennen we er nog wel een paar!

***

In het kader van mijn bezuinigingsactie
'Afknijpen en De Knop Om'
 ging ik aan het rekenen en vergelijken, om uit te vogelen,
of ik voor minder geld energie en zorg kon krijgen.

Nou ja, krijgen... kopen bedoel ik.

Ha fijn, ik heb het volgende kunnen regelen, waarmee ik maandelijks in totaal €49,65
ga besparen.
Energie (stroom en gas) gaat me met ingang van morgen €35,12 per maand minder kosten
en
door de overstap naar een andere zorgverzekeraar, die ook contract heeft met de specialisten in Sionsberg Dokkum, bij wie ik onder behandeling of controle sta, ga ik per 1 januari 2017 voor eenzelfde pakket €14,53 minder betalen per maand.

Dat scheelt een slok op een borrel.

Gezondheid!

Proost!

***

Omdat ik van mijn huidige zorgverzekeraar dit jaar nog een nieuwe bril vergoed kon krijgen,
ben ik daar ook meteen maar achteraan gegaan.
Opticiën Hans die Anders heet, verdubbelt momenteel de nu nog royale vergoeding van de zorgverzekeraar, zodat ik een mooi, fris, modern, design montuur met diverse toeters en bellen in en op de toch weer sterkere, maar ongekleurde, varifocus glazen over een week op kan halen.

Daar ben ik heel blij mee en hoop er dan voorlopig weer mee vooruit te kunnen (kijken).

***


De thermostaat van de verwarming heb ik drie uur geleden al op de nachtstand gezet,
nu doe ik het licht uit, pyjama aan, bril af en duik mijn lorren in.

Oogjes dicht en snaveltje toe.

Morgen is er weer een dag...

Welterusten
en
graag tot ziens!


Jeanneke

*


Een Bijstandssp(r)ookje

Welkom!

Lang heb ik geaarzeld om hier over mijn huidige financiële Bijstandssituatie te schrijven,
maar nu ga ik toch een poging wagen; ik zeg bewust 'een poging wagen', 
omdat ik grote moeite heb de juiste woorden te vinden om mij duidelijk uit te drukken,
wat op zich al bijzonder on-Zondagssteeks is.

Ik wil heel duidelijk stellen, dat het niet mijn bedoeling is een klaagzang aan te heffen over, 
of mij als slachtoffer te profileren van, mijn Bijstandssituatie.

Het gaat om het volgende:
Jongste Zoon woont sinds 2010 bij mij, waardoor het voor hem mogelijk werd aan zijn gezondheid en toekomst te werken, een studie te gaan volgen.
Hij kreeg daarvoor studiefinanciering voor een thuiswonend student, waarvan hij weinig tot niets overhield om bij te dragen in woon- en leefkosten.
Hoefde ook niet, want ik heb in de afgelopen meer dan twintig jaar heel goed geleerd op de kleintjes te letten en van niets iets te maken, dus samen rooiden we het mooi, zonder in de schulden te raken.
We hadden en hebben het goed, komen niets tekort en zijn tevreden.

Dat ik me daarbij ook nog gelukkig mag noemen, is voor mij pure rijkdom.

*

Jongste Zoon deed het goed, studeerde op 29 augustus jongstleden af en kon gaan solliciteren met een HBO-diploma  Communication & Multimedia Design, 
specialisatie 3D Visualisaties, op zak.
Hij wil(de) nu zo snel mogelijk aan de slag en op zichzelf, aan een eigen leven beginnen.
Mooi is dat, prachtig, als je dat als moeder mee mag maken.
Daar breng je je kind toch voor groot...

Zolang Zoon studeerde en studiefinanciering ontving, had dat voor mijn Bijstandsuitkering geen gevolgen; er ging niets af, maar er kwam ook niets bij.

Echter, nu Zoon dus afgestudeerd is
 en geen studiefinanciering meer ontvangt/studieschuld opbouwt,
maar ook geen inkomen heeft, 
omdat hij nog druk aan het solliciteren en niet aan het werk is, 
ouder dan 21 jaar is en ( daardoor noodgedwongen ) nog bij zijn moeder-in-de-Bijstand woont, word ik sinds 1 september van dit jaar fors gekort op mijn Bijstandsuitkering.

In het kader van de Participatiewet wordt de Kostendelersnorm nu toegepast.

En wel zó fors, dat ik na het betalen van de maandelijkse vaste lasten en de  termijnen van de €385,- eigen risico van de zorgverzekering rood sta.
Niet veel, maar toch... 
Schuld.
En geen geld over voor boodschappen, laat staan voor kleding,
 reiskosten ( naar mijn ver(der) weg wonende (klein)kinderen ), of andere 'extra's'.

Toen ik contact opnam met 'mijn consulent'  van de afdeling 
Wurk Ynkommen Soarch ( Fries voor Werk Inkomen Zorg ) van de gemeente, 
werd mij verteld, dat mijn zoon een Bijstandsuitkering aan kon vragen....

Maar dat wil Zoon niet.

 Zoon solliciteert zich een slag in de rondte.
En zo lang proberen wij het samen financieel te redden, al lukt dat voor geen meter meer, 
nu ik zo fors gekort word.

Ik ervaar dit hele gebeuren als een 
Bijstandssp(r)ookje 
van 
Schuld
en
Boete
voor mij, 
waardoor Zoon zich nu ook nog eens hevig bezwaard voelt.

Evengoed is er dan nog geen brood op de plank.
Daarvoor zijn we aangewezen op de goedgeefsheid van familie of vrienden.
Van familie kan ik onmogelijk iets verwachten en 
ik wil niet klakkeloos van vrienden geld of goed vragen of aanpakken.
Daar wil ik iets voor terugdoen.
 Maar dat mag niet, want dat wordt als werk beschouwd, mogelijk inkomen genererend, 
dat moet ik opgeven en dat wordt dan weer op mijn uitkering gekort.....

Òf naar de Voedselbank.
Nou, geen haar op mijn hoofd die dááraan denkt!

***


Overmorgen gaat Zoon voor een tweede sollicitatieronde een dag werken aan een opdracht bij een bedrijf in Wormerveer.

Ik brand mijn dagelijkse kaarsje



en bid alle heiligen uit de hemel, dat daar een baan uitrolt voor hem, 
met voldoende uren en inkomen, 
om binnenkort aan een eigen leven te kunnen beginnen,
op eigen benen te kunnen gaan staan en onder een eigen dak te kunnen gaan wonen.

Dan kan hij zijn studieschuld af gaan lossen.

 En wordt de 'boete' op mijn uitkering teruggedraaid.

***

Inmiddels heb ik een bezwaarschrift aan burgemeester en wethouders gestuurd.
Het kan vanaf het moment van ontvangst van mijn bezwaar achttien weken duren,
 eer ik duidelijkheid, uitsluitsel van hen krijg...

***


Ik ga zo meteen de keuken in voor het avondeten:

stamppot rauwe andijvie
met
een heerlijk zelfgemaakt zjuutje
en
een verse rookworst.

Yoghurt en/of vers fruit toe.

***


Toen kwam die olifant met die lange snuit en die blies dit hele verhaaltje uit.

Bedankt voor het lezen;
het schrijven heeft mij goed gedaan.

Graag tot ziens!


Jeanneke

*


zondag 20 november 2016

Our Beautiful World ~ Worn

Welkom!
~~~~~
Welcome!


Woord van de Week bij:
~~~~~
Word of the Week at:


is


***


Niet echt versleten, maar wel echt gedragen:
de eerste echte schoentjes van mijn vier kinderen...
~~~~~
These are the first real shoes my four children have worn
on their first real walks in Our Beautiful World...



















Lekker degelijke  -jaren '80 van de vorige eeuw-  modelletjes!

***


Een mooie dag gewenst
en
graag tot ziens!
~~~~~
May you have a beautiful day.
Cheers!


Jeanneke

*


http://our--beautiful--world--365.blogspot.nl/



zondag 13 november 2016

Our Beautiful World ~ Strange

Welkom!
~~~~~
Welcome!

Woord van de Week bij:
~~~~~
Word of the Week at:


is


***


In den vreemde...

 Waar ooit emigranten na een wekenlange zeereis voet aan wal zetten
 in Fremantle, West Australië,
zag ik op de kade dit standbeeld van emigrantenkinderen.

Aan het andere eind van de wereld, 
aan het begin van een nieuw leven,
 in een vreemd land, 
waar men een vreemde taal spreekt, 
vreemde gewoontes heeft
en 
waar jij een vreemdeling bent.











Wat moet dat een vreemd gevoel zijn.

En dan heb ik het nu alleen nog maar over emigreren...

***


Een mooie dag gewenst
en
graag tot ziens!
~~~~~
Have a beautiful day.
Cheers!


Jeanneke

*


http://our--beautiful--world--365.blogspot.nl/


woensdag 2 november 2016